Schiedams Nieuws
Waterweg Actueel

Editie Vlaardingen / Maassluis / Schiedam / Hoek van Holland /

STROOMOPWAARTS NU OOK ONDER VLAARDINGS VUUR

VLAARDINGEN- Het inkomen van de directeur van het regionale participatiebedrijf Stroomopwaarts (over 2018 in totaal 187.058,51 euro) heeft nu ook vragen opgeroepen bij de fractie Boers (fB) in de Vlaardingse gemeenteraad. De fB wil van de wethouder onder meer weten of ‘een dergelijke inhaligheid past bij het beoefenen van een leidinggevende functie binnen het publiek domein’.

De Vlaardingse fB trekt in dit dossier, naar eigen zeggen, gezamenlijk op met de OuderenPartij Schiedam (OPS). Beiden constateren dat uit de personeelscijfers blijkt dat vergelijkbare organisaties als Stroomopwaarts (SOW) meer dan twee keer zoveel personeel beschikbaar hebben voor klantcontact. Uit de cijfers blijkt ook dat de ervaringen van Schiedammers met SOW de laatste jaren zijn verslechterd. In de businesscase uit 2015 staan de volgende twee voordelen benoemd van de oprichting van SOW: ‘Verbetering van de kwaliteit van de dienstverlening’ en ‘Verbetering van wachttijden en doorlooptijden.’ Beide doelstellingen zijn niet behaald. FB: ‘Uit de personeelscijfers blijkt dat SOW bijna drie keer zoveel personeel heeft op de afdeling ‘bezwaar en beroep’ als vergelijkbare organisaties. Is er een relatie tussen de noodzaak om zoveel tijd te steken in bezwaar- en beroepszaken en de verslechtering van het klantcontact?’

Wat de fB betreft wordt het hoog tijd om de cijfers van SOW in te zien met betrekking tot het personeel, de inhuur van extern personeel, het ziekteverzuim en het personeelsverloop over de verschillende afdelingen gedurende de jaren 2015-2019. FB: ‘Wij vinden dit belangrijke informatie, omdat dit mogelijk verklaringen biedt voor het hoge ziekteverzuim bij SOW.’

GEEF UW MENING!!

Plaats een reactie onder dit bericht op deze site (scrol naar beneden). Gebruik uw vrijheid van meningsuiting!

LET OP!! Spreek vrijuit, maar reacties die oproepen tot geweld en verwensingen met ziektes worden niet getoond.

Publicatie kan (soms) enige tijd duren.

16 reacties op “STROOMOPWAARTS NU OOK ONDER VLAARDINGS VUUR

  1. Het salaris van de minister president dus. Ongelooflijk wat een krankziningheid. Maarja, (semi) overheid he. Voor zulk een salaris moet je wel een hele hoge functie hebben in het bedrijfsleven.

  2. Helaas, dit dreigt weer een Wilma Ververtje (ex-burgemeester Schiedam) of een Siepje Adolfs (ontslagen directeur BGS Schiedam – voorloper Stroomopwaarts) te worden. L’ Histoire se répetè ofwel in goed Nederlands: De geschiedenis herhaalt zich! Mensen in zijn algemeenheid zijn kennelijk niet in staat of hebben het vermogen niet om te leren van de fouten van een ander. Trappen in dezelfde valkuilen.

  3. Eindelijk een partij die Stroomopwaarts onder de loep legt, het is een verschrikkelijk log apparaat er zit totaal geen menselijkheid in. Bij de eerste aanvraag tot het einde, er wordt niet naar je geluisterd, medewerkers zijn te druk met zichzelf en niet met de klanten.

    1. Lees ook eens mijn stukje bij……Waterweg actueel. ouderenpartij Schiedam keert stroomafwaarts binnenstebuiten
      Mijn naam is ook Peter en ik schreef daar een klein stukje van wat ik zo mee maakte
      mijn uitkering zal wel stoppen, daar dreigde ze al zoooooo vaak mee
      en ik…….tja, mij maken ze niet gek al zetten ze me zonder geld

  4. ach het word tijd dat het hele stroomopwaarts gewoon eens helemaal gaat verdwijnen , en de mensen die jaren onder dit wanbeleid hebben gestaan , eens naar geluisterd gaat worden en ook eens tegemoet gaan komen met het schade herstel en misgelopen van alle loon verhogingen van de jaren ( zeg gerust meer dan 20 jaar
    Keer op keer hoor je negatieve dingen over dit bedrijf , maar keer op keer komen ze er mee weg met hun foute handelingen
    Er zijn mensen zwaar getraumatiseerd door dit bedrijf en we worden keer op keer genegeerd door dit bedrijf en gemeente
    En daarbij heb ik pas nog met de directeur van stroomopwaarts gepraat maar ik had niet echt het gevoel dat zij een hoge functie had , want ze was alleen maar bezig om haar eigen straatje schoon te praten dan echt te luisteren naar mijn problemen , want wie wil zoekt een oplossing , en niet wil een rede .. bij stroomopwaarts bemerkt ik alleen maar dat ze met redens komen om niets te hoeven doen .. mijn bewijzen staan al vast en kunnen niet veranderd worden
    psycholoog in prive … getraumatiseerd door Stroomopwaarts ( Stroomopwaarts in mail , de heer …is Gefrustreerd maar we kunnen niets doen … nee ze kunnen niets , als je niets kunt dan ben je zwaar gehandicapt in mijn ogen , maar waarom krijgen hun wel zo veel geld met niets doen , en waarom worden wij met elke dag onder dwang en hard werken voor een veel te lage loon , bij een foutje kan ik mijn leven voor een honger loontje leven, bij hun is fout met fout goed maken , maar ze krijgen daar voor goed betaalt , terwijl als ik het zelfde zou doen , dan had ik allang al in de gevangenis had gezeten , met de dood bedreigd worden als je negatief over het bedrijf uitlaat of dat je iets te veel de waarheid zegt zelf met ontslag dreigen en vele van dit soort dingen is standaard als je in een goed gesprek wil gaan het Stroomopwaarts
    Beloven doen ze veel maar ze zijn het spontaan vergeten als je er op terug wil komen en je moet je weer gaan bewijzen ( zelf na 20 jaar nog.

  5. Even een aanvulling op mijn schrijven , dit is nog maar het topje van de ijsberg, want zaken zo als betaald worden naar LBO kennis terwijl vast staat dat je MBO/HBO heb , begeleiding ???? ze geven zelfs toe dat ze al jaren niet geweest zijn op mijn werkplek .. waarom betaald worden door stroomopwaarts voor zware begeleiding ? terwijl je die helemaal niet krijgt / of ziet
    daarbij functie gesprekken of IOP wat is dat , dat hebben ze bij stroomopwaarts nog nooit van gehoord , mijn jobcoach heb ik voor het laatst gezien vlak voor de kerst afgelopen jaar en wacht nog steeds op antwoord van hem
    Het niet Nakomen van het IOP is al zo ie zo een loonschaal hoger , dit is ook nooit gedaan bij mij en vele andere , daar was de Directie van Stroomopwaarts ook niets van bekent wat ik ook heb aangegeven bij het gesprek met haar dat die regel bestond , later gaf ze toe dat het dit jaar pas in gaat deze regel 🙂 ik heb het al jaren in het CAO boek je kunnen lezen maar bij Stroomopwaarts is hier niets overbekend …… net zo als deze wet ook voor de WSW bedrijven werkt , ze hebben al toegegeven dat ze mensen intimideren ( zie ontslagen in 2013 wegens wanbeleid maar daar is nooit wat naar de slachtoffers mee gedaan PSA, ……
    PSA is als arbeidsrisico opgenomen in de Arbeidsomstandighedenwet en het Arbeidsomstandighedenbesluit. De werkgever is daarom primair verantwoordelijk …Psychosociale arbeidsbelasting (PSA)
    Maar hoe kan ik dan zwart op wit getraumatiseerd zijn door stroomopwaarts als , In Art. 1.3 lid e Arbowet wordt PSA omschreven als “de factoren direct of indirect onderscheid met inbegrip van seksuele intimidatie, agressie en geweld, pesten en werkdruk, in de arbeidssituatie die stress teweegbrengen. Stress is een toestand die indien negatief ervaren lichamelijke, psychische of sociale gevolgen heeft”. .. Ik heb al vanaf 1995 gezondheids problemen door dit bedrijf en zware tegenwerking , diverse keren een burn out gehad , ( burn out is een beroepsziekte en is ook de werkgever die daar een schade vergoeding tegenover moet zetten ( nooit gebeurd)

  6. Hoewel de MVS-gemeenteraden voor accoord hebben besloten tot de oprichting van een daadwerkelijk (participatie) Bedrijf, is een dergelijk bedrijf NOOIT als zodanig opgericht laat staan ingeschreven in het Handelsregister. De MVS-colleges besloten tot instelling van ‘Openbaar Lichaam Stroomopwaarts MVS, waarna het bestuur van dit nieuwe orgaan tot de oprichting van ‘Participatiebedrijf Stroomopwaarts MVS’ bij besluit hadden moeten overgaan, en dit is dus nagelaten vanwege de Europese aanbestedingsregels en belastingplicht die dan zouden gelden. Er is dus geen ‘bedrijf’ en dus ook geen ‘directeur’ van enig bedrijf, maar gewoon een ambtenaar die een gigantisch salaris opstrijkt en bovendien niet bepaald snugger overkomt. ‘ Het Participatiebedrijf’ strijkt echter wel (ESF) subsidies op en in welke hoedanigheid, als niet-zelfstandig (verlengd)bestuursorgaan of als bedrijf is nog de vraag.

    Er is slechts sprake van een ‘bedrijfsvoeringsorganisatie’ als een van de vele ‘processen’ binnen Stroomopwaarts MVS dat welbewust op een bepaalde manier bij het Handelsregister (KvK) is geregisteerd zodat het steeds hoe het haar uitkomt steeds achteraf van juridische hoedanigheid kan wisselen.

    Op de rechtsbetrekking welke geldt tussen Stroomopwaarts MVS en de steeds in civielrechtelijke zin benaderde buger ziet dus het Burgerlijk Wetboek, echter brieven aan ‘klanten’ van dit bedrijf worden op advies van hogerhand ‘twee-zijdig’ opgemaakt en de nietsvermoedende ‘klant’ in de zin van de WMO 2015, Jeugdwet en Participatiewet wordt dus in die zin willens en wetens belazerd en mag dus vooraf niet weten met wie of wat hij of zij zich meestal gedwongen ziet aan de keukentafel in gesprek te gaan…

    1. Openbaar Lichaam Stroomopwaarts MVS is automatisch voor de belastingen een ‘Anbi’ en dus vrijgesteld van belastingen ondanks dat het in zekere zin wel degelijk commercieel bezig is en het ‘proces’ binnen deze organisatie, namelijk ‘Partcipatiebedrijf Stroomopwaaarts MVS’, apart zou moeten zijn ingeschreven. Zodra de OPS beschikt over tenmiste ietszeggende cijfers, kan via meldpuntmisbruikanbi@belastingdienst.nl melding worden gedaan en is het als het goed is meteen over met misbruik ex 326 WvSr van verschillen juridische hoedanigheden door Openbaar Lichaam Stroomopwaarts MVS.

      De enkele inschrijving zoals nu het geval staat overigens voor het feit dat Stroomopwaarts MVS met een zeer doortrapte methode, ‘het assement’, de burger dus inderdaad opzettelijk brandmerkt als zijnde ‘arbeidsgehandicapt’ met de bedoeling dat het inkomen nimmer meer boven de 70% wettelijk minimumloon zal uitkomen nu de toepassing van de Participatiewet daarbij formeel niet voorziet in stopzetting uitkering door of namens het college maar slechts toekenning of intrekking kent. Alle overige rechtshandelingen komen dus voor rekening en verantwoording van private uitvoerende derde partijen zoals vroeger IMK dat dus het risico liep wegens onrechtmatig handelen in rechte te worden betrokken en de vuiligheid die doorgaans bestuursrechtelijk wordt afgedekt alsnog over het voetlicht zou kunnen komen.

      Mede om die reden zijn Openbare Lichamen als Stroomopwaarts MVS dus opgericht omdat een Openbaar Lichaam zowel interne bestuurlijke- als bedrijfsmatige processen kent en dus achteraf als een kameleon van kleur zou moeten kunnen verschieten middels eveneens ingecalculeerd listig misbruik van art. 79 Pw. Wie nu ook nog weet dat in het kader van deze nationale participatiezwendel heel stiekem de Awb is aangepast waardoor over door bestuursorganen veroorzaakte schade nog uitsluitend de Centrale Raad van Beroep in hoogste instantie daar over mag oordelen, daar waar de burger daarvoor daar ook de burgerljke rechter kon inschakelen, ziet het plaatje compleet en dus ook het zuiver opzet van de beoogde schending van het verbod op dwangarbeid. Er zijn zelfs rechtswetenschappelijke standaardwerken gepubliceerd na deze stiekeme wetswijziging waarin het feit dat de wetgever de CRvB onmisbaar achte bij voorgenomen schendingen EVRM etc, vanwege onwetendheid niet is meegenomen, met als gevolgd dat daarin de oude regeling en alles wat daarbij hoort is opgenomen en toegelicht.

      Dat met art. 79 Pw formeel ook de gehele Algemene wet bestuursrecht buiten toepassing is verklaard, hebben de meesterlijke bedriegers uit Den Haag en Utrecht daarbij echter over het hoofd gezien, terwijl als je het goed leest het er gewoon staat. Dat betekent dat wanneer de burger niet in de fuik zwemt van artikel 79 Pw de geicopopeerde bestuursrechten en in hoger-beroep de CRvB het nakijken heeft. Zoals ook prof. Scheltema in diens advies aan de Minster stelt is de bestuursrechter daarenboven ONBEVOEGD te oordelen over feitelijk handelen van private uitvoerende partijen dan wel het private proces binnen de Stroomopwaarsten.

      https://www.kvk.nl/inschrijven-en-wijzigen/inschrijven-onderneming-publiekelijk-rechtspersoon/

      Home

      Inschrijven en wijzigen

      Inschrijven publiekrechtelijke rechtspersoon

      Voor het inschrijven van een publiekrechtelijke rechtspersoon zoals een gemeente, zelfstandig bestuursorgaan of universiteit. Wanneer de publiekrechtelijke rechtspersoon commerciële activiteiten uitoefent, dan moet je ook de onderneming van de publiekrechtelijke rechtspersoon inschrijven.
      1. Download het formulier
      Formulier 25
      : ‘inschrijving publiekrechtelijke rechtspersoon’
      Formulier 8
      : ‘inschrijving onderneming van een rechtspersoon’
      2. Vul het formulier in en stuur het naar KVK

      Op het formulier staat wie het formulier mag ondertekenen en welke bewijsstukken je eventueel moet meesturen. Ook staat op het formulier aangegeven of je eventueel nog andere formulieren moet invullen.
      Stuur het formulier, met een kopie van het geldige legitimatiebewijs van degene die het formulier heeft ondertekend, naar een van de postadressen van KVK.
      Je hoeft hiervoor niet langs te komen bij de KVK.

  7. Binnen Stroomopwaarts MVS wordt dus willens en wetens misbruik gemaakt van het feit dat een Openbaar Lichaam rechtspersoonlijkheid heeft en dus in civielrechtelijke zin overeenkomsten kan aangaan in de zin van telefooncontracten, en contracten met leveranciers. Verder dient de rechtspersoonlijkheid van Stroomopwaarts MVS om personeel op de loonlijst te kunnen hebben, niet meer en niet minder.

    Als je dan het rapport van prof. Scheltema erop naslaat dat deze op verzoek van de Minister opstelde en waarin hij stelt dat de rechtsbescherming tegen constructies als Stroomopwaarts MVS feitelijk ontbreekt nu de Algemene wet bestuursrecht daarop buiten toepassing is verklaard, begrijpt dus dat de Rijksoverheid dit met de gepretendeerde ‘decentralisaties’ en daarmee gepaard gaande bezuinigingen de zaak willens zo hebben opgezet en het zich daartoe bediende van private partijen die de ‘kwartiermakers’ zouden aanleveren. Ook binnen deze ‘bedrijven’ worden vorstelijke, zo niet nog hogere salarissen als bij Stroomopwaarts MVS uitbetaald aan bepaalde ‘ingewijden’.

  8. Tenslotte is uitstroom uit de onder de Participatiewet tot ‘arbeidsgehandicapte’ gestigmatiseerde burgers die geheel buiten hun schuld werkloos raakten, op zeker niet hetgeen is beoogd met de ‘Participatiebedrijven’ en het laatste gepubliceerde rapport spreekt wat dat betreft boekdelen.

    De bedoeling is niet dat de burger zelfstandige een reguliere arbeidsverhouding met een werkgever aangaat, en wanneer hij of zij niet voldoende verdient bij een parttime baan, deze inkomsten door de overheid worden aangevuld tot een bepaald minimumniveau. Een reguliere arbeidsverhouding en de reguliere arbeidsmarkt zou echter het oogmerk zijn…

    Wat werkelijk speelt is dat de werkloze burger die zich ‘meldt’ (de aanvraag ingevolge de Awb is immers niet van toepassing), is dat deze burger nimmer meer onder de kadaverdiscipline van de Participatiewet kan uitkomen nu uitkeringsafhankelijkheid hier het devies is, en niet een reguliere arbeidsverhouding ingevolge het Burgerlijk Wetboek de bedoeling is maar goedkope feitelijk gedwongen arbeid waarbij de regionale lijfeigenen door Stroomopwaarts MVS op de regionale arbeidersmarkt worden aangebode waarbij de klanten nog net niet het gebit van deze nieuwe slaven inspecteert.

    Mag iemand dan ook voor het vuile werk naar rato worden beloond…. ?

  9. De metamorfose van klachten in civielrechtelijke zin tot ‘bezwaren’ anderszins in het kader van de met de ‘tweezijdige’ brieven van het ‘participatiebedrijf’ beoogde doelstellingen:

    ‘FB: ‘Uit de personeelscijfers blijkt dat SOW bijna drie keer zoveel personeel heeft op de afdeling ‘bezwaar en beroep’ als vergelijkbare organisaties. Is er een relatie tussen de noodzaak om zoveel tijd te steken in bezwaar- en beroepszaken en de verslechtering van het klantcontact?’

    Op Youtube zijn een aantal intervieuws met ‘directeur’ Curfs te zien waarbij zij de vraag krijgt voorgelegd hoe Stroomopwaarts MVS met ingestelde klachten omgaat. Een klacht dient volgens het klachtprotocol te worden afgehandeld door het ‘pracht-bedrijf’ waarvan zij stelt directeur te zijn, maar dit gebeurt echter nooit. Mw. Curfs begint dan te hakkelen en op karakteristieke wijze met haar gezicht te trekken op momenten waarop zij zich bewust is van zeker bedrog wat betreft het zich bedienen van verschillende juridische hoedanigheden en structurele vervalsing daarvan in geschrift, waarmee in casu kennelijk een hele afdeling zich bezig houdt.

    Uit art. 79 Partipatiewet volgt dat op uitvoeringshandelingen van het zich steeds als bedrijf profilerende Stroomopwaarts als private derde-partij in de zin van art. 7 lid 4, de belanghebbende burger het college van de woonplaats KAN verzoeken rechtshandelingen naar burgerlijk recht van het participatiebedrijf bij besluit (op verzoek dus!) kan aanmerken als ware het rechtshandelingen van het college zelve dat dus uitsluitend bevoegd is tot afgifte van voor bezwaar vatbare besluiten, mits dat niet door de wetgever is uitgesloten.

    ‘Ingesloten’ is slechts de bevoegdheid van het college en daarmee in mandaat door Openbaar Lichaam Stroomopwaarts MVS, het besluit tot de verlening of terugvordering inzake de verlening van bijstand (art.79 Pw), en dus niks anders! Op de feitelijke arbeidsovereenkomst strekkende tt regionale dwangarbeid zien slechts de verordeningen van de MVS-gemeenteraden, waarbij bij niet-nakoming van de arbeidsplicht bij ziekte, het salaris naar analogie met de Wet verbetering poortwachter kan worden ingehouden. Zie hier waarom in de Participatiewet het begrip ‘arbeidsgehandicapte’ is opgenomen en partcipatiebedrijven de burger NOOIT zal toestaan een inkomen boven de 70% van het Wettelijk minimumloon binnen te harken, hetzij door het gewerkte aantal uren te beperken, hetzij middels het eigen ‘Assessment’ de burger voor tenminste 30% arbeidsgehandicapt te verklaren, waarbij de burger gedwongen wordt aan deze nationale particpatiezwendel mee te werken en aantoonbaar zonodig ook nog fysiek wordt bedreigd.

    Het college waakte eerder er wel voor geen beslissingen af te (doen) geven waarbij feitelijke dwangarbeid (het beoogde doel) wordt opgelegd nu deze een rechterlijk toets niet zou doorstaan. De wetgever begreep dit dus ook, redenen om op zeer gewiekste wijze de Algemene wet bestuursrecht en daarmee de aanvraag, beschikking op aanvraag en de rechtsmiddelen van bezwaar en beroep uit te sluiten. Dan SP-raadslid Wijker zou daarover eens radvragen stellen en het antwoord daarop maakt melding van een zekere wisseltruuk om de afgifte van ‘maatwerkbeschikkingen’, volgens de Centrale Raad van Beroep het criteium om niet aanstonds het verbod op dwangarbeid te schenden, te voorkomen.

    Kort door de bocht; bij Stroomopwaarts MVS werken secretarissen die tevens secretaris van de bezwaarschriftencommissies zijn, en die niets anders doen dan klachten naar burgerlijk recht in etappes op papier een gedaanteverandering te doen ondergaan waarbij klachten feitelijk worden vervals tot ‘bezwaren’ tegen de maatwerkbeschikking die het college, al dan niet in mandaat, hans niet eens meer kan afgeven nu de Participatiewet daarin niet voorziet.

    Klachten over rechtshandelingen naar burgerlijk recht waarvoor het participatiebedrijf is gevolmachtigd door de MVS-colleges verworden zo tot ‘bezwaren’ tegen die rechtshandelingen naar burgerlijk recht. In feite is sprake van een opmerkelijk ‘omgekeerd mandaat’ waarbij het steeds in privaat opererende participatiebedrijf achteraf verandert in ‘verlengd-bestuursorgaan’ dat ingevolge het vigerende mandaatbesluit uitsluitend beslissingen op bezwaar namens de MVS-colleges kan afgeven.

    Daar waar de wet stelt dat uitsluitend de burger het college KAN verzoeken, is het hier dus het participatibedrijf dat een verzoek indient bij de bezwaarschriftencommissie om een klacht naar burgerlijk recht bij besluit door te doen gaan voor bezwaar tegen een beslissing die in werkelijkheid niet eens kan bestaan…

    Een ambtelijk secretaris van Openbaar Lichaam Stroomopwaarts MVS verzoekt hier dus feitelijk aan zich zelf, hij is immers ook secretaris van de bezwaarschriftencommissie, een rechtshandeling naar burgerlijk recht van dat Openbaar Lichaam in etappes te (doen) vervalsen tot bezwaren, waarop Het Openbaar Lichaam dan in mandaat ‘ in bezwaar’ beslist, en tegen dergelijke beslissing op bezwaar staat dan beroep open op de (objectief!) participerende bestuursrechter…

  10. Het criterium van ‘maatwerk’ ziet op ondersteuning uitsluitend ten behoeve van de individuele burger met het oogmerk van een hele gewone arbeidsovereenkomt bij een reguliere werkgever zoals dat is geregeld bij Burgerlijk Wetboek. Dergelijk maatwerk dient te worden vastgesteld bij gemotiveerd bestuursbesluit, een op de persoon toegespitst besluit heet ‘beschikking’, de maatwerkbeschikking dus. Wanneer de burger het niet eens is met de gestelde noodzaak van ‘ondersteuning’ of de aard van deze ondersteuning, dan kan de burger bezwaar instellen tegen de (primaire) maatwerkbeschikking, waarna het college het besluit in her-overweging diende te nemen en een (secundaire) beslissing op bezwaar diende af te geven waarvan vervolgens beroep op de rechter openstond, althans zo WAS dat ooit geregeld.

    Met de Participatiewet is het rechtssubject in feite verlegd van de individuele burger naar de gemeenschap waarvan hij nu feitelijk wordt gedwongen deel uit te maken. De Algemene wet bestuursrecht waarin de aanvraag, de beslissing op de aanvraag, bezwaar tegen deze beslissing etc etc is min of meer stiken buiten toepassing verklaard. De burger vraagt daarom geen beslissing meer aan maar dient zich als ‘behoeftige’ te melden, waarna het college danwel Stroomopwaarts MVS in mandaat namens dat college ambtshalve beslist tot ondersteuning. De primaire maatwerkbeschikking is dus verdwenen en wat nu ‘maatwerk’ wordt genoemd ziet niet meer op de individuele rechten op reguliere arbeid en vrije arbeidskeuze van het individu maar op het belang van de gemeenschap waarbij hij zich als behoeftige heeft gemeld. Het directe belang is nu dus op gewiekste wijze omgevormd tot een opmerkelijk soort ‘afgeleid belang’ waarmee teven het maatwerkcriterium is verlegd van vrije reguliere arbeid zoals geregeld in het Burgerlijk Wetboek, naar feitelijk gedwongen arbeid zoals geregeld in de Participatiewet.

    De melding in de zin van de Participatiewet moet worden opgevat als een ziekmelding bij de dwangwerkgever, in casu Stroomopwaarts MVS, maar dat wordt de nietsvermoedende burger uiteraard nooit van tevoren kenbaar gemaakt! De burger van 55 jaar en ouder is volgens de Participatiewet sowieso al ‘arbeidsgehandicapt’ en ook als de periode van werkloosheid langer dan 3 maanden duurt is sprake van een arbeidsgehandicap en de plicht tot arbeid binnen een leerlingenstelsel zoals dat vorm zou krijgen ca 170 jaar geleden na de formele afschaffing der slavernij.

    Regionale dwangwerkgever Stroomopwaarts MVS bevestigd de arbeidsgehandicaptheid middels wat zij noemt ‘ het assesment’ waarmee de motivering a priori (vooraf) van de maatwerkbeschikking nu dus a posterio (achteraf) is en duidelijk dient om het dwangregieme van de Participatiewet achteraf te rechtvaardigen en de burger die zich nietsvermoedend heeft gemeld ook binnen het dwangregieme van die Participatiwet te houden. Stroomopwaarts MVS nodigt daartoe de niets vermoedende burger steeds in privaatrechtelijk zin uit tot een soort sollicitatiegesprek aan de keukentafel en maakt daarbij gebruik van haar rechtspersoonlijkheid waarmee overeenkomsten naar burgerlijk recht kunnen worden aangegaan.

    Direct nadat Participatiebedrijf Stroomopwaarts MVS een (dwang)arbeidsovereenkomst aan de keukentafel met de burger is aangegaan en waarbij vrijwilligheid van die burger wordt voorgewend, wordt deze feitelijk standaard gedwongen zich zelf tenminste voor 30% ziek te (doen) melden nu Stroomopwaarts MVS nimmer als het Participatiebedrijf waarmee de gemeenteraden zich accoord verklaarden bij het Handelsregister is ingeschreven maar als ‘Anbi’, dat wil zeggen een onderneming zonder winstoogmerk die daarom is vrijgesteld van belastingen.

    Feitelijk wordt ‘het Participatiebedrijf’ Stroomopwaarts MVS per geworven dwangarbeid door het college van de woonplaats van die burger voor maximaal 70% van het wettelijk minimumloon gesubsidieerd en zou Stroomopaarts MVS als werkgever dienen aan te vullen tot 100% van het Wml of de geldende CAO. Om dus te ontkomen aan werkgeversverplichtingen stelt Stroomopwaarts MVS aan haar werknemers standaard de eis zich aanstonds ziek te melden, waarna Stroomopwaarts MVS middels ‘het assessment’ de arbeidsgehandicaptheid van haar werknemers tenminste vaststelt op 30%.. Dit mes snijdt aan meer kanten: op deze wijze zou het Participatiebedrijf geen belastbare winst maken en komt dan tevens in aanmerking voor diverse subsidie regeleingen nu het immers ‘arbeidsgehandicapten’ aan den inclusieven Arbeid zet.

    Stroomopwaarts MVS maakt hierbij dus steeds gebruik van haar rechtspersoonlijkheid die daar formeel echter niet voor zou zijn bedoeld, althans volgens Minister Plasterk tijdens diens toelichting op de wijziging van de Wet gemeenschappelijke regelingen waarmee de Stroomopwaartsen landelijk mogelijk werden gemaakt. De Algemene wet bestuursrecht kent een artikel waarmee bepaalde feitelijke handelingen (in bezwaar!) konden worden aangemerkt als ware het besluiten. De Algemene wet bestuursrecht zou echter buiten toepassing worden verklaard met de Participatiewet die daarom van een vergelijkbaar artikel als in de Awb zou worden voorzien. Dit is artikel 79 Participatiewet. Zou de Awb wel van toepaasing zijn op de Participatiewet dan zou een dergelijk artikel dus niet in die Pw zijn opgenomen.

    De door het Rijk letterlijk en figuurlijk ingecalculeerde truuk om de gepretendeerd vrijwillig aangegane dwangarbeid, waarop dus steeds het Burerlijk Wetboek ziet en uitsluitend de civiele arbeidsrechter bevoegd is daar over te oordelen, middels het aanmerken van klachten in privaatrechtelijke zin over Stroomopwaarts MVS als werkgever in tappes tot would-be bezwaren om te vormen tegen Stroomopwaarts MVS als (verlengd)bestuursorgaan. Rekening houdend met deze standaard wisseltruuk worden de uitnodigingen op advies van hogerhand in hybride vorm opgemaakt en zou binnen het strafrecht sprake zijn van strafbare voorbereidingshandelingen zolang wordt voorkomen dat de zaak op deze bedrieglijke wijze onder jurisdictie van de medeplichtige Centrale Raad van Beroep wordt gebracht.

    Het door Stroomopwaarts MVS als regionale (dwang)werkgever geleverde maatwerk na assessment wordt geregeld bij verordening van de gemeenteraad van de oonplaats van de dwangaerbeider, waarbij naar analogie met de Wet verbetering poortwachter het salaris wordt gekort wanneer de arbeidsplicht en re-integratie als zieke werknemer niet of onvoldoende wordt nagekomen, ‘maatwerk’ strikt van civielrechtelijke aard dus.

    Om niet in strijd te handelen met het verbod op dwangarbeid bij maatwerkbeschikking, is met de Participatiewet dus gekozen voor een civielrechtelijke benadering van de nietsvermoedende burger om vrijwilligheid te veinzen. Gaat deze burger echter klagen over diverse mensenrechtenschendingen binnen het private proces binnen Stroomopwaarts MVS, ook wel Participatiebedrijf Stroomopwaarts MVS, dan verworden klachten tot bezwaren en volgt na advies van de geincorporeerde bezwaarschriftencommissie een beslissing op bezwaar waarbij dan met wat peper en zout eerder dwangarbeidsovereenkomst met het private Stroomopwaarts MVS verwordt tot de individuele maatwerkbeschikking die nu juist vanwege de Participatiewet tot de onmogelijkheden behoort.

    Op deze wijze verandert dus steeds met terugwerkende kracht de juridische hoedanigheid van Stroomopwaarts MVS van in privaat opererend Participatiebedrijf Stroomopwaarts MVS tot in bestuursrechtelijke zin opererend Stroomopwaarts MVS als in mandaat handelend (verlengd)bestuursorgaan, althans op papier dan en zo mogelijk bij uitspraak van de in deze participatiewzwendel met het oogmerk om evidente dwangarbeid aan het oog te onttrekken participeende bestuursrechter(s).

    Voor deze meesterlijke wisseltruuk waartoe de Wet gemeenschappelijke reglingen zou worden aangepast en opmerkelijk doorheen husselen van de begrippen mandaat en machtiging zou volgen, is weloverwogen overgegaan in reactie op de uitspraak van het Tsjechische Constitutionele Hof waarbij dat Hof voorgenomenwetgeving als de Participatiewet verwierp als zijnde in strijd met het Europese verbod ex art. 4 EVRM van gedwongen arbeid in de meest ruime zin.

    Nederland kent helaas nog steeds geen Constitutioneel Hoof en ook geen onafhankelijk Staande Magistratuur, met als gevolg dat de als criminele organisaties aante merken ‘Stroomopwaartsen’ onder bezlelende leiding van ‘Curfssen’ vrijelijk hun gang kunnen (blijven) gaan.

    1. Enige jaren geleden merkte een werkneemster van een regionaal opererende thuiszorgorganisatie via per abuis door Stroomopwaarts MVS verstrekte stukken, dat het namens het college van haar woonplaats Vlaardingen achter haar rug om deze werkgever de kop en de kont volstopte, terwijl hiervoor haar schriftelijke toestemming nodig zou zijn en dit wettelijk verboden was met terugwerkende kracht. Deze werkneemster had zelfstandig gesolliciteerd op een wat zij dacht een reguliere baan bij een reguliere werkgever in plaats van bij een criminele ketenpartner van Stromopwaarts MVS dat op deze wijze actief bijdraagt aan concurrentievervalsing in de regio. Immer kan een bonafide thuiszorgbedrijf hier nooit tegenop. De vrouw schrijft haar werkgever hierover aan die stelt dat zij bij Stroomopwaarts MVS moet zijn voor uitsluitsel, waarop zij ontslag neemt en weer aanspraak op bijstand maakt. Zowel Stroomopwaarts MVS als het college van Vlaardingen hullen zich daarbij in stilzwijgen en stukken worden sowieso niet verstrekt nu op grond daarvan de burger de betrooken partijen in rechte zou kunnen betrekken of melding dan wel aangifte zou kunnen doen van bepaalde (ambts)misdrijven. Een eerder wisseltruuk zou mislukken doordat de gemachtigde van de vrouw na een tweetal wrakingsverzoeken vanwege het ook in beroep door de rechtbank Rotterdam (blijven) achterhouden van onderliggende stukken, het ingestelde beroep doodleuk introk.

      Door intrekking beroep werd zo voorkomen dat de kennelijk participerende bezwaarschriftencie en de bestuursrechter de evidente particpatiezwendel uiteindelijk bij rechterlijke uitspraak zouden ‘legitimeren’, steeds achtaf dus. Dit had tot gevolg dat het college van Vlaardingen met de eigen rottigheid bleef zitten, waaronder enige objectief in strijd met de waarheid opgemaakte stukken waar aan geen personeelslid van Stroomopwaarts MVS Vlaardingen nog de vingers wilde branden na vertrek van de mr. drs. die het een en ander had opgezet binnen Stroomopwaarts. Deze mr. drs. werd in bijzijn van mw. Curfs uitgenodigd de door hem ‘automatisch aangemaakte akte’ ter plaatse alsnog van datum, plaats en handetekening te voorzien, hetgeen hij met een grauw gezicht zou weigeren en daarna nog slechts naar z’n schoenen heeft zitten staren. Mw Curfs zag het plrobleem niet en wilde daarop als directeur de objectief in strijd met de waarheid opgemaakte akte zelf ondertekenen, waarop haar vertrouwens-persoon haar maande dat vooral niet te doen. Daarop volgt lange tijd van radiostilte bij Stroomopwaarts MVS.

      Medio februari 2019 blijkt men bij Stroomopwaarts MVS het volgende te hebben bedacht: De vrouw uit Vlaardingen wordt niet door het college van Vlaardingen maar door het in deze organisatie participerende college van Schiedam aan e keukentafel te Schiedam opgeroepen nu immers de collegae van Vlaardingen het dossier weigereden over te nemen van bij eerder malversaties betrokken collega. De vrouw vraagt daarop vooraf de rechtsbetrekkingen kenbaar te maken, hetgeen Stroomopwaarts MVS Schiedam echter weigert, waarop schriftelijk een klacht over het participatiebedrijf wordt ingediend.

      Hierna slaan we een stukje over aan feitelijk strafbare voorbereidingshandelingen en komen we aan bij de volgende objectief valselijk opgemaakte akte van nu 9 mei 2019 deze akte die voor rekning en verantwoording van het college van Schiedam komt, anders dan de eerder van van het college van Vlaardingen, wordt nu wel door mw. Curfs ondertekend. De bedoeling van de hele opzet onder verantwoordelijkheid van deelnemer Schiedam is eerder implicite verklaring van het college van Vlaardinge tot arbeidshandicapte met hadn- en spandiensten van ketenpartner Thuiszorg, achteraf te overrulen met een vergelijkbare ‘brandmerking’ van het college van Schiedam. ‘The Brand ‘ zou daarbij immers toch Stroomopwaarts MSV blijven nietwaar…

      Mw. Curfs brengt daarbij dus willens en wetens een (objectief) valselijk opgemaakte akte in het maatschappelijk verkeer met het oogmerk deze akte als zijnde echt en onvervalst te (doen) gebruiken. Ondermeer hiervan wordt aangifte gedaan direct bij het Openbaar Minsterie dat vanwege de ambtelijke betrokkenheid de zaak per direct dient voor te leggen aan een speciale commissie voor de Rijksrecherche, hetgeen echter uitblijft.

      Bij de aangifte gevoegde uitnodigingsbrieven van beide prticiperende colleges van Schiedam en Vlaardingen met de zinssende dat deze akten als in de aangifte herhaald en ingelast dient te worden beschouwd, spreken uiteraard voor zich en zijn slechts op te vatten als strafbare voorbereidingshandelingen in het kader van participatiezwendel en de daarmee beoogde schendingen van het verbod van ondermeer art. 4 EVRM.

      Dit zijn dus voornamelijk vanuit Stroomopwaarts MVS Schiedam verzonden uitnodigingsbrieven tot keukentafelgesprek. De Officier van Justitie maakt hiervan dan ‘opgetekende verslagen van meerdere (telefonische) gesprekken’ waarbij over het waarheidsgehalte dan zou kunnen worden getwist, ex art. 79 Pw dus. Volgens de Officier van Justitie handelen ‘instanties als Stroomopwaarts’ hiermee volgens de voorschriften. Er zijn dus voorschriften van hogerhand om de kluit middels art. 79 Pw te belazeren, zo luidt immers de boodschap van het Openbaar Ministerie! Dat het standaardbrieven zijn en dat er nimmer ook maar enig gesprek aan is voorafgegaan maakt voor deze Officier van Justitie niet uit. Ook zij vervalst hier dus willens en weten een (straf)klacht tot iets wat op een bezwaar lijkt, en verwijst daartoe verder naar de…..bestuursrechter die haar hierbij van advies lijkt te hebben gediend. Wat volkomen duidelijk is uit de sepotbrief, er is volgens het OM immers volgens de voorschriften door Curf cum suis vervalst en dus geen sprake van strafbare feiten, dat met de uitnodigingsbrieven tot keukentafelgesprek te Schiedam is beoogd het slachtoffer achteraf een valse akte in de maag te splitsen. In dit geval ondertekende mw. Curfs persoonlijk deze volgens ‘de voorschriften’ valselijk opgemaakte akte op 9 mei 2019. En dan begint de terreurfase welke kennelijk ook van hogerhand is voorgeschreven pas in volle hevigheid als ook het Gerechtshof meente te moeten participeren door zich in het geheel van inhoudelijke beoordeling te onthouden.

      De vrouw vind opnieuw zelfstandig werk en geeft aan het college van Vlaardingen eind november 2019 haar inkomsten op en wijst het college op haar zorgplicht ten aanzien van aanvulling van haart parttime salaris. Het college verzuimd deze aangetekende brief echter voor inkomst te bevestigen, alsook het verzoek tot inzage de persoon van verzoekster betreffende en inzage van ‘de voorschriften’ als door verwezen door het OM en impliciet door het Hof Den Haag. Het lijkt alsof het college hiermee de stelling van dhr. Deekman op 7 mei 2019 die deze onder fysieke bedreiging te Schiedam zou uitspreken bevestigt: De Awb en ook het Burgerlijk Wetboek gelden niet omdat de Participatiewet hierop voorgaat, dus ik bepaal hier wat er gebeurt en ik verklaar hierbij uw klachten over mij en mijn collega’s ongegrond. Als de vrouw en haar vertrouwenspersoon na de verbale- en fysieke bedreigingen aanstUw onds het pand te Schiedam verlaten schreeuwt deze Deekman hen nog na: ‘Uw bezwaren zullen toch ongegrond worden verklaard’, waarmee hij dus kennelijk de objectief valselijk dan nog op te maken gepretendeerde klachtafwikkelingsbrief van 9 mei 2019 van de hand van mw. Curfs bedoelde waarbij zij in etappes de op 7 mei 2019 aanwezige mw. Terluin omruilt voor deze Deekman die op briefpapier met het logo van het formeel niet-bestaande ‘Participatiebedrijf Stroomopwaarts MVS’ door een collega deed mailen dat nu hij (Deekman) het niet was gelukt de vrouw telefonisch te bereiken, zij werd verzocht contact met hem op te nemen. Stroomopwaarts MVS beschikte echter niet over een geldig telefoonnummer van de vrouw en in de nadien tot dhr. Deekman en diens mailende collega uitgebreide klacht over mw. Bouamar van de gemeente Schiedam is nadrukkelijk opbellen verboden en schriftelijke afhandeling van de klacht geeist. Dat de vooraf onaangekondigde mw. Terluin bij brief van 9 mei 2019 door mw. Curfs willens en wetens zou worden vervangen door dhr. Deekman in haar weergave van hetgeen daar op 7 mei 2019 volgens de Officier van Justitie zoal zou zijn gebeurd, kan een eerlijk en weldenkend mens niet bevroeden.

      Er zijn dus voorschriften van hogerhand om toch vooral mondeling de burger te benaderen zodat dan pas later stukken kunnen worden opgemaakt welke, het zal niet meer verbazen’ vals zijn. Maar ook het gelijk van Deekman dat in deze setting elk (grond)recht van de burgers ondergeschikt is aan de dwangarbeid ingevolge de Participatiewet.

      Stroomopwaarts MVS dat als uitvoerende partij door het college van Vlaardingen eind november 2019 is ingelicht over de opgegeven inkomsten uit reguliere in plaats van via de Participatiwet, betaalt echter owel november als december 2019 volledig uit.

      Op Kerstavond ontvangt de vrouw een persoonlijk bezorgde brief waarin mw Curfs met zoveel woorden schrijft: U ontvangt een bijstandsuitkering en u weigert te voldoen aan uw arbeidsplicht door het assesmente te weigeren, dat assessent is bedoeld om te onderzoeken of u klaar bent voor de arbeidsmarkt. Omdat u eerder al eens een maand bent gekort wordt u gedurende drie maanden met ingang van januari 2020 voor drie maanden met 100% gekort.

      Ook op beide verzoeken tot inzage is tot op heden niet naar behoren gereageerd en wordt dus geweigerd, immers geldt in Nederland de wet niet meer wanneer de burger zich aan heeft gemeld voor ondersteuning in de zin van de WMO 2015, Jeugdwet en Participatiewet en maken de Deekmannen voortaan de dienst uit.

      U zou hem eens in het echt moeten zien…

      1. Plaatsvervangend voorzitter van de bezwaarschriftencommissie was toentertijd de aan de aan de Erasmus docerende bekende ‘euthanasie professor’ Martin Buijsen die op Youtube verkondigde dat burgers van Nederland rustig konden gaan slapen nu de Nederlandse rechtspraak niet zou toestaan dat er mensen tegen hun wil zouden worden ‘geruimd’ wanneer de overheid zou vinden dat hun leven nu dan wel ‘voltooid’ zou dienen te worden.

        Als op dezelfde wijze vrijwillige levensbeeindiging gaat plaatsvinden als de vrijwillige dwangarbeid als hier te lande door en met de Sociale Partners is opgezet en hier beschreven, dan laat zich raden dat er door de zelfde ‘sociale partners’ nationaal op gelijke wijze nu al wordt gepolderd over wat D66 zou noemen ‘Voltooid Leven’ en wellicht collega prof. Scheltema de nabestaanden dan voor rechtsbescherming wijst op een soort artikel 79 als postume rechtsingang, voor zover deze nabestaanden met het oog op de erfenis niet zelf aan het voltooien hebben meegewerkt uiteraard. Het fenomeen ‘Huisarts’ maakt onlosmakelijk deel uit van een van bovenaf aangestuurd nationaal en wellicht ook Europees corporatief stelsel van waaruit de deze week uitgelekte euthanasie-instructies voor huisartsen eindelijk door de media zouden worden opgepakt.

        Ook bij ‘Voltooid Leven’ zijn het weer de volstrekt ondemocratische ‘Nationale Sociale Partners’ die het voorbereidende werk in alle heimelijkheid doen en daarna een politieke partij die draagvlak bij de bevolking pretendeerd, waarna aansluitend op de regionale werkkampen en dwangarbeid in de zin van de Participatiewet, een soort ‘pseudo T4-wet’ door de Staten Generaal zal worden geloods en ‘niksnutte-burgers’ dan bij wet voorgeschreven worden geruimd.

        Uiteraard wordt de burger gelijk dwangarbeid in de zin van de Pw met het oog op bepaalde ‘sociale-europese’ verdragen dan wel een rechtsgang gelaten ex rtikel 79 Voltooid Leven om de burger ook hier achteraf een neppe-rechtsgang te bieden.

        1. Hallo A,

          Het valt mij op dat met name het stukje dat ik schreef en waarbij ik de bundel onder redactie van mr. dr. A. Eleveld aanhaalde wat betreft bepaalde zaken, door het plaatselijke Sufferdje offline is gehaald, althans ik kan het niet meer terugvinden.

          Ik meld daarin dat de doelmatigheidstoets als waartoe de Centrale Raad van Beroep zich zelf feitelijk bevoegd verklaart en hetgeen die CRvB dus volgens het deskundigenrapport van prof. Scheltema rechtens aboluut niet toekomt, in een zaak tegen een private dwangbaas sowieso niet zal opgaan. Met het oog op het opzet van de hele artikel 79 Pw komedie verwezen naar de uitspraak van het Tjsechische Constitutionle Hof wat betreft de Tjschechische Participatewet die toen ook in de maak was en waarvan de motivering zo over de Nederlandse Participatiewet gelegd kan worden.

          Met de MVS-colleges die volledig op de hoogte waren en zijn van het een en ander, kan ik mij zo voorstellen dat ook bepaalde vak-juristen mijn schrijverijtjes zullen lezen en zo op een bepaald spoor kunnen belanden waarop bij opgemelde participatiezwendel betrokken regionale MVS-partijen niet bepaad zullen zitten te wachten, redenen wellicht om verdere verspreiding voor te zijn en de moderator te verzoeken met name het strikt juridische stukje waartegen toch niemand redelijkwijze bezwaar zou kunnen hebben, te doen verdwijnen.

          Elk nadeel hep se voordeel, en zo weten we dus meteen waar het het meeste pijn doet…

          Groetjes,

          Henk

          CC

          Burgemeesters Maassluis, Vlaardingen en Schiedam

  11. Hallo,

    Het gaat hier niet om mandaat zoals jij dat terecht ziet maar om een stiekeme delegatie van bevoegdheden, dat wil zeggen een totale overdracht aan, en eigen beleidsvorming door organisaties als Stroomopwaarts MVS, waarmee feitelijk de plaatselijke democratie om zeep wordt geholpen.

    Als je mijn stukjes leest dan zie je dat ook prof. Michiel Scheltema in diens rapportage aan de Minister vaststelt dat rechtsbescherming ontbreekt bij de uitvoering van WMO 2015, Jeugdwet en Participatiewet, en de enige effectieve remedie in de zin van art. 6 EVRM nu dus de weg naar de civiele rechter is, en dat klopt. Scheltema opteert ook voor de WMO 2015 en de Jeugdwet dan voor een soort artikel 79 zoals de Participatiewet dat kent, maar stelt tegelijk feitelijk vast dat dit een fop-artikel is omdat zoals de procedure nu is ingericht, de bestuursrechter formeel geen toetsing van feitelijke rechtshandelingen naar burgerlijk recht toekomt. Verder stelt Scheltema voor de periode waarbinnen bezwaar kan worden ingesteld op 6 maanden te stellen, waarbij prof. Scheltema er dus vanuit gaat dat de Algemene wet bestuursrecht ook onverkort van toepassing zal worden verklaard op de WMW 2015, Jeugdwet en Participatiewet.

    In de WMO 2015 en de Jeugdwet kennen nu formeel geen enkele rechtsbescherming en in de Participatiewet is de burger slechts de mogelijkheid van artikel 79 Pw gelaten waarvan Scheltema stelt dat bij deze rechtsgang een beroep van de belanghebbende standaard ongegrond zal worden verklaard omdat de bestuursrechter slechts mag toetsen of het spelletje ex. art. 79 Pw volgens die regels is verlopen, en dat is het altijd.

    Dat in casu Stroomopwaarts MVS steeds alles in het werk zet om evidente klachten over haar rechtshandelingen naar burgerlijk recht te vervalsen tot ‘bezwaren’ om op deze wijze achteraf van de private derde-partij uit art. 7 lid 4 Pw te veranderen in het andere bestuursorgaan van dit artikel, zou van hogerhand zijn voorgeschreven omdat alleen door de burger horizontaal en dus in privaatrechtelijke zin te benaderen, sprake kan zijn van (gepretendeerde) vrijwilligheid. Op deze manier kan steeds de motivering achteraf in elkaar worden gedraaid. Bij de voorheen vertikale bestuursrechtelijke benadering geldt voor elk stuk dat het bestuursorgaan doet uitgaan de motiveringsplicht, en in Den Haag zat men bepaald niet te wachten op een onaflatende stroom bezwaarschriften! In die periode speelde ook nog de uitspraak van het Tjechische Constitutionele Hof dat een wetsvoorstel gelijk de Nederlandse Participatie wet in strijd achtte met het verbod op slavernij, dwangarbeid en dienstbaarheid, zoals dat is opgenomen in diverse ook door Nederland onderschreven verdragen.

    Kortom de afgifte van voor bezwaar vatbare (primaire) beschikkingen moest met het oog op de voorgenomen schendingen van de mensenrechten koste wat kost worden voorkomen, redenen om op zeer listige wijze en vrijwel onopgemerkt de Algemene wet bestuursrecht buiten toepassing te verklaren op de WMO 2015, Jeugdwet en Participatiewet. De aanvraag in de zin van de Awb werd mede om die reden vervangen door de melding, in de zin der wet dus. In de Participatiewet waarmee actief zou worden ingegrepen in de levens van de burgers diende echter op grond van een bepaald verdrag toch iets dat leek op een rechtsgang te worden opgenomen, en dat werd dus artikel 79 van die Participatiwet. Zoals prof. Scheltema nu terecht stelt is dit dus geen ‘effective remedie’ in de zin van art. 6 EVRM, maar hij verzwijgt dat het ook nooit als zodanig is bedoeld.

    Bij de Centrale Raad van Beroep besefte men op enig moment ook dat zowel de bestuursrechter als deze CRvB als hoger-beroepsinstantie buiten spel te zijn gezet nu de rechtsgrond op basis van de Awb was komen te vervallen, en ging deze CRvB feitelijk ertoe over zich zelf bevoegd te verklaren, hetgeen natuurlijk niet kan binnen een rechtsstaat. De Centrale Raad van Beroep besloot daarop als daartoe onbevoegd bestuursorgaan de melding in de zin van de WMO 2015, Jeugdwet en de Participatiewet feitelijk bij besluit op vermeend verzoek ‘aan te merken’ als aanvraag in de zin van de Awb, dat het dus niet is of kan zijn! Dat hele ‘aanmerken’ daar moeten we natuurlijk vanaf, zeker wanneer de burger of justiabele daar niet nadrukkelijk om verzoekt, en de auteur is tenslotte de eigenaar van het eigen geschift die bepaalt! Met deze stellingname geconfronteerd zag de bezwaarschriftencommissie van Vlaardingen zich genoodzaakt een door Strooopwaarts MVS vervalste brief aan het Participatiebedrijf Stroomopwaarts MVS retour te sturen.

    Artikel 79 Pw hangt samen met de Wet gemeenschappelijke regelingen die om de voorgenomen schendingen van de Mensenrechten te kunnen uitvoeren zou worden uitgebreid met het Openbaar Lichaam met eigen rechtspersoonlijkheid, dus een instantie die zowel bestuursorgaan als rechtspersoon is. In mijn woonplaats Haarlem was na consultatie van de gemeenteraad formeel besloten tot oprichting van een Participatibedrijf, een echt bedrijf dus dat dan ook als zodanig zou dienen te worden ingeschreven in het Handelsregister. Op deze wijze wijze echter zou de door het Rijk ingecalculeerde winst middels een zeer listige wisseltruuk en de daarmee beoogde goedkope dwangarbeid echter de mist ingaan. Kortom Haarlem werd op de een of andere manier teruggefloten en besloot daarna toch maar tot toetreding in een Openbaar Lichaam met de omringende gemeenten nu dat de weg opende steeds achteraf van juridische hoedanigheid te veranderen.

    Uw OPS constateerde dat de afdeling intake van Stroomopwaarts MVS dat moet worden gezien als pilot voor landelijk beleid van het Rijk, veel minder personeel heeft dan vergelijkbare diensten. Hierbij ziet OPS over het hoofd dat het in casu geen dienstverlenig in bestuurlijke zin betreft maar het aangaan van overeenkomsten in de zin van het Burgerlijk Wetboek waartoe de burger worden uitgenodigd. Zou dit anders zijn, dan immers zou sprake zijn van de bestuurlijke oproeping die echter gemotiveerd dient te zijn, en een gemotiveerde oproeping tot arbeid, laat staan een beschikking waarin arbeid wordt opglegd, zag het Rijk duidelijk niet zitten omdat dit geen stand zou houden voor wat dan rechter dan ook! Voor zover hier van belang: Ik beschik overigens over een dergelijke beschikking waarbij een ISD volkomen losging en waarin expliciet arbeid integraal is opgelegd en waartegen bezwaar is ingesteld dat voor ontvangst is bevestigd en is ingekomen bij een bezwaarschriftencie waar op dat moment de voorzitter tevens rechter was in de rechtbank Rotterdam en deParticipatiewet op uitbreken stond. Vrijwel de gehele bezwaarschriftencie bestond uit rechtsgeleerden van de Erasmus Universiteit, toevallig steeds die Universtiteit die is betrokken bij bepaalde neo-liberale wetgeving. Hierna zouden zowel de beschikking, het bezwaarschrift en alles wat in het kader van deze dwangarbeid in de dossiers was opgetekend verdwijnen, dus stukken zijn zoekgemaakt en alles, althans bijna alles want men vergat een essentieel stukje voortgangsrapportage, wat daar naar verwees zou worden geschoond. Deze corruptie gaat door tot in hoogste instantie, de Centrale Raad van Beroep die het zou bestaan een complete schdauwprcedure op te etten om onder een daar ingesteld hoger-beroep uit te komen, en is geheel in kaart gebracht en gedocumenteerd ‘voor het geval dat’…

    Bij Stroomopwaarts MVS is het dus een zeer select groepje personeelsleden dat nietsvermoedende burgers uitnodigt, verleidt en zonodig middels chantage dwingt tot gesprek in privaatrechtelijke zin, waarmee Stroomopwaarts MVS dus evident misbruik maakt van haar rechtspersoonlijkheid om met de burger overeen te komen; ‘tot afspraken te komen’, het keukentafelgesprek dus! Artikel 79 Participatiwet lijkt niet zozeer bedoeld om de burger een rechtsingang te bieden als wel Stroomopwaarts MVS in de gelegenheid te stellen achteraf van juridische hoedanigheid te kunnen wisselen van het private ‘proces’ ‘Participatiebedrijf’ tot ‘bestuursorgaan in mandaat’, waarbij niet het mandaat in de zin van de Algemene wet bestuursrecht geldt maar het mandaat in de zin der Participatiewet waarbij een ander bestuursorgaan dor het college kan worden gemadateerd, terwijl in de Awb het college slechts een individuele ambtenaar bij besluit kan mandateren. Vastgesteld moet worden dat het mandaatbesluit van de MVS-colleges echter is gebaseer op de Awb terwjl deze wet ten aanzien van de WMO 2015, Jeugdwet en de Participatiewet buiten toepassing is verklaard, redenen waarom would-be Rijksgouwleider mw. Curfs van Stroomopwaarts MVS zich in casu niet beroept op de Pw of enig mandaatregeling, maar op het besluit tot instelling van Openbaar Lichaam Stroomopwaarts MVS. Met andere woorden mw. Curfs ziet zich genoodzaakt er voor te gaan zitten en beroept zich feitelijk op een soort delegatie waarbij de colleges feitelijk door het Rijk worden gepasseerd en gesproken kan worden van een coup. Ik vermoed dat men met het salaris van mw. Curfs vooruitloopt op een nieuwe bestuurslaag waarvoor in de achterkamertjes gepretendeerd maatschappelijk draagvlak wordt gefabriceerd.

    Ingevolge art. 79 Ps is het uitsluitend de burger die middels verzoek aan het college als belanghebbende in de zin van de Awb kan worden aangemerkt, en wel bij beschikking. Volgens prof. Scheltema dus om die burger een goedkopere rechtsgang te bieden dan de dure civiele rechtsgang die de burger ten dienste staat. Een dergelijk verzoek is dus voorbehouden aan de burger die het dus vrij staat af te zien van een artikel 79 Pw verzoek en een actie uit onrechtmatige daad te starten contra in dit geval (het private proces binnen) Openbaar Lichaam Stroomopwaarts MVS wat betreft uitvoeringshandelingen die zin op de toekenningsbeslissing van bijstand dan wel intrekking van die beslissing. Elke andere beslissing is dus uitgesloten bij wet.

    Bij Stroomopwaarts MVS regent het dus klachen van burgers die zich terecht belazerd achten en zodra deze de klachten kenbaar maken werpt Stroomopwaarts MVS zich in feite als belanghebbende in de zin van art. 79 Pw op door deze klachten over privaatrechtelijke rechtshandelingen door de rechtspersoon Stroomopwaarts MVS door een ambtelijk secretaris van Stroomopwaarts MVS door te laten sturen naar zich zelf, immers is hij ook secretaris van de bezwaarschriften commissie. Dan ineens zijn de klachten ‘aangemerkt’ tot bezwaren tegen in feite nog steeds de rechtshandelingen door Stroomopwaarts MVS gedaan als rechtspersoon en daarna neemt de bezwaarschriftencommissie het estafettestokje over. Artikel 79 Pw stelt Openbare Lichamen als Stroomopwaarts MVS dus in staat om achteraf van juridische hoedanigheid te wisselen, vandaar dat in deze casus na de eerste brief die de inwoonster van Vlaaringen van het college van Schiedam ontving, zij nadrukkelijk schriftelijk te kennen gaf VOORAF te willen weten met wie of wat ij aan de keukentafel zou moeten overeenkomen. Stroomopwaarts MVS zweeg daar over en ging vervolgens over in de dreig- en chantage-modus.

    Het komt er op neer dat een select groepje werknemers bij Stroomopwaarts MVS de burger hoe dan ook belazert, en wanneer die burger daar over klaagt gaat een veel grotere groep collega’s ertoe over de evidente klachten in etappes te vervalsen tot would-be bezwaren nog voordat de burger in de gelegenheid is de onerliggende stukken te verkrijgen en de burgerlijke rechter in te schakelen. Ook in dit dossier is eerst door Stroomopwaarts MVS, daarna door het Openbaar Ministerie en laatstelijk nog door de burgemeester van Vlaardingen in diens hoedanigheid van ambt/bestuursorgaan onder aawending van valse hoedanigheid en valse voorwendselen getracht de kennelijk van hogerhand aangewezen wisseltruuk ex. art. 79 Pv alsnog voor elkaar te krijgen. Een evidente en ook uiterst gemotiveerde klacht zou evenzogoed bij de bezwaarschrifencie terechtkomen welke commissie daarna op het hart is gedrukt niet (nog eens) als zelfstandig bestuursorgaan te participeren in misdrijven als participatiezwendel met het oogmerk van schending mensenrechten. Een bezwaarschriftencommissie is bij besluit van het college aangewezen bij dat college ingekomen BEZWAARSCHRIFTEN te bestuderen en daarna van advies te dienen m.b.t. de te nemen beslissing op bezwaar. NIET bevoegd is een bezwaarschriftencommissie als zelfstandig bestuursorgaan verzoeken van rechtspersoon Stroomopwaarts MVS een daar ingekomen privaatrechteljk klaagschrift in feite bij zelfstandig besluit te vervalsen tot bestuursrechtelijk bezwaarschrift waarmee Stroomopwaarts MVS dan zeker acheraf zou veranderen van rechtspersoon in bestuursorgaan om de burger zo de weg naar de onafhankelijke burgerlijke rechter af te snijden! Feitelijk is dus geen sprake van een beslissing op bezwaar maar van een beslissing van de bezwaarschriftencommissie die het college dan ‘overneemt’ en waarvan de burger vervolgens in beroep kan komen bij de bestuursrechter die de hele participatiezwendel dan met een uitspraak ‘legitiem’ pleegt te verklaren.

    De burger wordt dus ingevolge het Burgerlijk Wetboek verleid overeen te komen met Stroomopwaarts MVS die daartoe door de MVS-colleges bij gezamenlijk besluit is gemachtigd, en het maakt in die zin dus inderdaad geen fluit uit namens welk van de drie MVS-colleges Stroomopwaarts MVS haar brieven ondertekent nu elk college afzonderlijk moet worden geacht bij volmacht van beide andere colleges op te treden en het de bedoeling is achteraf van juridische hoedanigheid te wisselen van rechtspersoon tot bestuursorgaan, en zo wordt dus voorkomen dat Openbare Lichamen als Stroomopwaarts MVS in vooraf gemotiveerd dwangarbeid etc afdwingt in plaats van als nu gepretendeerd vrijwillig dwangarbeid overeenkomsten verstigd bij volmacht van het in die zin ondeelbaar trio MVS-colleges. Met andere worden: de uitgaande (uitnodigings)brieven van Stroomopwaarts MVS zijn juist vanwege de ondertekening door slechts een der colleges objectief valselijk opgemaakt. Dit laatste werd uiteraard ook opgemerkt door de Officier van Justitie die het zaakje na veel gedraal, de zaak diende imers aanstonds te worden voorgelegd aan de commissie van de Rijksrecherche wegens ambtelijke betrokkenheid, uiteindelijk onder ogen kreeg. Het niet aan deze commissie voorleggen staat natuurlijk al voor een omissie misdrijf.

    Ik kan mij zo voorstellen dat de Officier van Justitie even bij haar collega’s van de griffie bestuurs/publiekrecht te rade is gegaan of mogelijk het Ministerie heeft geraadpleegd wat betreft de geconstateerde misdrijven waarvan aangifte met verzoek tot vervolging. De Officier van Justitie besluit daarop met een impliciet beroep op de Pikmeer-jurisprudentie te bepalen dat misdrijven gepleegd maar waarvoor wettelijk voorschriften of aanwijzing van hogerhand voorhanden zijn niet strafbaar zijn terwijl in ieder geval duidelijk sprake is van valsheid in geschift in het kader van bedrog met het oogmerk van hoger gedwongen arbeid.

    Hoe het verder ok zij: ‘De voorschriften’ volgens het Openbaar Ministerie zijn dus de burger onder valse voorwendselen uit te nodigen om deze een mondelinge overeenkomst (‘afspraken’) in de schoenen te schuiven die achteraf op papier wordt gezet. Heeft die burger de gore moed om te klagen over de gang van zaken, dan wordt standaard de wisseltruuk in stelling gebracht waarmee de rechtspersoon Stroomopwaarts MVS achteraf op papier verandert in bestuursorgaan Stroomopwaarts MVS en tegelijk de werknemers van het Participatiebedrijf veranderen van klantmanagers in bestuursambtenaren en de overeenkomst naar burgerlijk recht verandert in ambtelijk testimonium de auditu waar aan elke rechter wordt vermoed deze verklaring voor waar aan te nemen.

    Raadslid Wijker van Vlaardindingen vroeg naar aanleiding van een uitspraak van de bestuursrechter Den Haag hoe het het dan toch kon dat in Vlaardingen feitelijk het verbod op dwangarbeid wordt geschonden nu daar immers ook geen maatwerkbeschikkingen (meer) worden afgegeven. Het college van Vlaardingen verwees daarop in haar antwoordbrief aan de gemeenteraadnaar de wisseltruuk waarbij het niet-maatwerk bij overeenkomst in civielrechtelijke zin, achteraf zou worden overruled door een beslissing op bezwaar genomen die dan wat werd opgeleukt met wat peper en zout omdat de participerende bestuursrechter dat u eenmaal zo lekker vindt en het slachtoffer immers al geruime tijd ‘vrijwillig’ meewerkt …

    Henk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *